biblia – Towarzystwo Biblijne w Polsce

Druga pieśń sługi Pana

1 Słuchajcie mnie, wyspy,

ludy odległe , uważajcie!

Pan powołał mnie już w łonie ,

wspomniał moje imię,

gdy byłem we wnętrzu mej matki .

2 Uczynił moje usta jakby ostrym mieczem ,

w cieniu swej ręki mnie ukrył.

Uczynił ze mnie zaostrzoną strzałę,

schował w swoim kołczanie.

3 Powiedział mi: Ty jesteś Moim sługą , Izraelu, przez ciebie się rozsławię .

4 Ja zaś myślałem: Trudziłem się na próżno,

daremnie, bez sensu zużyłem me siły .

Z pewnością moja należność jest u Pana,

moja zapłata u mojego Boga.

5 A teraz tak mówi Pan,

który w łonie ukształtował mnie na swego sługę,

abym sprowadził z powrotem do Niego Jakuba

i zebrał Mu Izraela.

Okazałem się godny w oczach Pana ,

mój Bóg jest moją siłą.

6 On powiedział: To zbyt mało, że jesteś Moim sługą,

aby podźwignąć plemiona Jakuba

i sprowadzić ocalonych z Izraela,

dlatego ustanawiam cię światłością narodów ,

abyś był Moim zbawieniem aż po krańce ziemi .

Powrót wygnańców

7 Tak mówi Pan,

Odkupiciel Izraela, jego Święty,

do pogardzanego przez ludzi, budzącego wstręt narodów,

do niewolnika panujących:

Królowie zobaczą i powstaną,

książęta oddadzą pokłon,

przez wzgląd na Pana, który jest wierny,

na Świętego Izraela, który cię wybrał.

8 Tak mówi Pan:

W czasie łaski odpowiem ci,

w dniu zbawienia przyjdę ci z pomocą.

Ocalę cię i ustanowię przymierzem dla ludu ,

aby kraj podźwignąć

i przydzielić spustoszone dziedzictwo ,

9 aby powiedzieć uwięzionym: Wyjdźcie!,

przebywającym w ciemnościach: Pokażcie się!

Będą się paśli przy drogach,

na wszystkich nagich wzgórzach będą ich pastwiska.

10 Nie będą odczuwać głodu ani pragnienia ,

nie porazi ich upalny wiatr ani słońce,

bo powiedzie ich Ten, który ma litość nad nimi,

do źródeł wód ich zaprowadzi .

11 Wszystkie Moje góry przemienię w drogę ,

Moje ścieżki wzniosą się wysoko.

12 Spójrz, ci przychodzą z daleka

– jedni z północy i zachodu ,

a inni z krainy Sinitów .

13 Radujcie się, niebiosa , wesel się, ziemio!

Góry, wykrzykujcie z radości!

Pan bowiem swój lud pociesza ,

ma litość nad jego biednymi.

Pan pamięta o swoim ludzie

14 Syjon mówił: Pan mnie opuścił ,

mój Pan o mnie zapomniał!

15 Czy kobieta może zapomnieć o swym niemowlęciu,

czy przestanie kochać dziecko, które urodziła?

Nawet jeśli ona by zapomniała,

to Ja nie zapomnę o tobie .

16 Wyryłem cię na dłoniach ,

twoje mury są stale przede Mną.

17 Twoi budowniczowie spieszą się ,

a ci, którzy cię burzyli i pustoszyli,

odchodzą od ciebie.

18 Podnieś oczy i popatrz wokoło,

wszyscy się gromadzą, przychodzą do ciebie .

Na Moje życie – wyrocznia Pana –

Włożysz ich jak ozdobę

i przepaszesz się nimi jak oblubienica.

19 Twoje ruiny bowiem, miejsca bezludne

i zniszczona ziemia

będą teraz zbyt ciasne dla mieszkańców,

a ci, którzy cię niszczyli, uciekną daleko.

20 Synowie, których wcześniej cię pozbawiono ,

będą szeptać do twoich uszu:

Zbyt ciasna jest dla mnie ta siedziba,

zrób mi miejsce, abym mógł mieszkać!

21 Wtedy powiesz w sercu:

Kto mi ich zrodził?

Byłam pozbawiona dzieci i niepłodna,

wygnana i oddalona,

więc kto ich wychował?

Pozostałam przecież sama,

więc skąd są oni?

22 Tak mówi Pan, Bóg:

Oto podniosę rękę w stronę narodów,

wobec ludów wzniosę Mój sztandar .

Wtedy przyniosą twych synów w ramionach ,

twoje córki będą niesione na barkach .

23 Królowie będą twoimi piastunami,

a ich księżniczki – mamkami.

Z twarzą ku ziemi będą ci hołd oddawać ,

będą zlizywać pył z twoich stóp.

Poznasz wtedy, że Ja jestem Panem ,

i ci, którzy pokładają we Mnie ufność, nie będą zawstydzeni .

24 Czy można odebrać zdobycz mocarzowi?

Czy zdołają uciec jeńcy tyranowi?

25 Tak mówi Pan:

Nawet jeńcy bohatera zostaną odbici,

a zdobycz tyrana ucieknie.

Ja rozprawię się z twoim przeciwnikiem

i ocalę twych synów.

26 Sprawię, że twoi gnębiciele będą pożerać swe ciało,

własną krwią się upiją jak moszczem.

Wtedy każdy człowiek pozna,

że Ja, Pan, jestem twoim Zbawcą ,

twym Odkupicielem jest Mocny Jakuba .