King Ahaz of Judah
(2 Kings 16.1-4)
1 Ahaz became king at the age of twenty, and he ruled in Jerusalem for sixteen years. He did not follow the good example of his ancestor King David; instead, he did what was not pleasing to the Lord 2 and followed the example of the kings of Israel. He had metal images of Baal made, 3 burned incense in Hinnom Valley, and even sacrificed his own sons as burnt offerings to idols, imitating the disgusting practice of the people whom the Lord had driven out of the land as the Israelites advanced. 4 At the pagan places of worship, on the hills, and under every shady tree Ahaz offered sacrifices and burned incense.
War with Syria and Israel
(2 Kings 16.5)
5-6 Because King Ahaz sinned, the Lord his God let the king of Syria defeat him and take a large number of Judeans back to Damascus as prisoners. The Lord also let the king of Israel, Pekah son of Remaliah, defeat Ahaz and kill 120,000 of the bravest Judean soldiers in one day. The Lord, the God of their ancestors, permitted this to happen, because the people of Judah had abandoned him. 7 An Israelite soldier named Zichri killed King Ahaz' son Maaseiah, the palace administrator Azrikam, and Elkanah, who was second in command to the king. 8 Even though the Judeans were their own relatives, the Israelite army captured 200,000 women and children as prisoners and took them back to Samaria, along with large amounts of loot.
The Prophet Oded
9 A man named Oded, a prophet of the Lord, lived in the city of Samaria. He met the returning Israelite army with its Judean prisoners as it was about to enter the city, and he said, “The Lord God of your ancestors was angry with Judah and let you defeat them, but now he has heard of the vicious way you slaughtered them. 10 And now you intend to make the men and women of Jerusalem and Judah your slaves. Don't you know that you also have committed sins against the Lord your God? 11 Listen to me! These prisoners are your brothers and sisters. Let them go, or the Lord will punish you in his anger.”
12 Four of the leading men of the Northern Kingdom, Azariah son of Jehohanan, Berechiah son of Meshillemoth, Jehizkiah son of Shallum, and Amasa son of Hadlai also opposed the actions of the army. 13 They said, “Don't bring those prisoners here! We have already sinned against the Lord and made him angry enough to punish us. Now you want to do something that will increase our guilt.” 14 So then the army handed the prisoners and the loot over to the people and their leaders, 15 and the four men were appointed to provide the prisoners with clothing from the captured loot. They gave them clothes and sandals to wear, gave them enough to eat and drink, and put olive oil on their wounds. Those who were too weak to walk were put on donkeys, and all the prisoners were taken back to Judean territory at Jericho, the city of palm trees. Then the Israelites returned home to Samaria.
Ahaz Asks Assyria for Help
(2 Kings 16.7-9)
16-17 The Edomites began to raid Judah again and captured many prisoners, so King Ahaz asked Tiglath Pileser, the emperor of Assyria, to send help. 18 At this same time the Philistines were raiding the towns in the western foothills and in southern Judah. They captured the cities of Beth Shemesh, Aijalon, and Gederoth, and the cities of Soco, Timnah, and Gimzo with their villages, and settled there permanently. 19 Because King Ahaz of Judah had violated the rights of his people and had defied the Lord, the Lord brought troubles on Judah. 20 The Assyrian emperor, instead of helping Ahaz, opposed him and caused him trouble. 21 So Ahaz took the gold from the Temple, the palace, and the homes of the leaders of the people, and gave it to the emperor, but even this did not help.
The Sins of Ahaz
22 When his troubles were at their worst, that man Ahaz sinned against the Lord more than ever. 23 He offered sacrifices to the gods of the Syrians, who had defeated him. He said, “The Syrian gods helped the kings of Syria, so if I sacrifice to them, they may help me too.” This brought disaster on him and on his nation. 24 In addition, he took all the Temple equipment and broke it in pieces. He closed the Temple and set up altars in every part of Jerusalem. 25 In every city and town in Judah he built pagan places of worship, where incense was to be burned to foreign gods. In this way he brought on himself the anger of the Lord, the God of his ancestors.
26 All the other events of his reign, from beginning to end, are recorded in The History of the Kings of Judah and Israel. 27 King Ahaz died and was buried in Jerusalem, but not in the royal tombs. His son Hezekiah succeeded him as king.
Panowanie Achaza
(II Król. 16,1—20)
1 Achaz miał dwadzieścia lat, gdy objął władzę królewską, a panował szesnaście lat w Jeruzalemie. Nie czynił tego, co prawe w oczach Pana, jak Dawid, jego praojciec,
2 Lecz kroczył drogami królów izraelskich, sporządził także posągi lane dla Baalów.
3 On to składał ofiary z kadzidła w Dolinie Syna Chinnoma, a nawet własnego syna oddał na spalenie w ogniu, jak to było ohydnym zwyczajem narodów, które Pan wytępił przed synami izraelskimi.
4 Składał też ofiary rzeźne i z kadzidła na wyżynach i na wzgórzach, i pod każdym drzewem zielonym.
5 Toteż Pan, Bóg jego, wydał go w ręce króla aramejskiego. Pobili go i wzięli do niewoli z jego ludzi wielką liczbę jeńców, których zaprowadzili do Damaszku. Dostał się też w ręce króla izraelskiego, który zadał mu wielką klęskę,
6 Pekach bowiem, syn Remaliasza, wymordował wtedy w Judzie w jednym dniu sto dwadzieścia tysięcy dzielnych wojowników, dlatego że opuścili Pana, Boga swoich ojców.
7 Zikri zaś, rycerz efraimski, zabił syna królewskiego Maasejasza, zarządcę pałacu Azrikama, i namiestnika królewskiego Elkanę.
8 Synowie izraelscy uprowadzili też do niewoli swoich współplemieńców dwieście tysięcy kobiet, chłopców i dziewcząt oraz zdobyli u nich ogromny łup i wywieźli ten łup do Samarii.
9 A był tam wtedy prorok Pana imieniem Oded. Wyszedł on naprzeciw wojska podążającego do Samarii i rzekł do nich: Oto Pan, Bóg waszych ojców, w swoim gniewie na Judejczyków wydał ich w wasze ręce, lecz wy wymordowaliście ich z wściekłością, która aż niebios sięga.
10 Teraz zaś zamierzacie ujarzmić Judejczyków i Jeruzalemczyków, aby byli waszymi niewolnikami i niewolnicami. Tylko czy wy sami nie macie żadnych win wobec Pana, waszego Boga?
11 Posłuchajcie mnie więc! Wróćcie wolność jeńcom, których uprowadziliście do niewoli od waszych pobratymców, gdyż inaczej rozpali się przeciwko wam gniew Pana.
12 Wtedy niektórzy mężowie spośród naczelników efraimskich: Azariasz, syn Jehochanana, Berekiasz, syn Meszillemota, Hiskiasz, syn Szalluma, i Amasa, syn Chadlaja, wystąpili przed wojsko wracające z wyprawy
13 I rzekli do nich: Nie wprowadzajcie tutaj jeńców, gdyż obwini nas to przed Panem. Czy zamierzacie dodać jeszcze coś do naszego grzechu i do naszej winy? Wszak i tak wielka jest nasza wina i gniew Pana rozpalił się nad Izraelem.
14 Wtedy wojownicy zwolnili jeńców, a łup zostawili przed naczelnikami i całym zgromadzeniem,
15 Mężowie zaś, których imiennie wyznaczono, wystąpili i zajęli się jeńcami: wszystkich nagich przyodziali odzieżą z łupu, przyodziali ich, obuli, nakarmili, napoili i namaścili, kulejących wsadzili na osły i zawiedli do Jerycha, miasta palm, do ich współplemieńców, sami zaś powrócili do Samarii.
16 W tym czasie król Achaz wysłał posłów do króla asyryjskiego z prośbą o pomoc.
17 Edomici wtargnęli bowiem ponownie i pobiwszy Judejczyków, uprowadzili jeńców.
18 Także Filistyńczycy ruszyli na judzkie miasta w Szefeli i Negebie i zdobyli Bet-Szemesz, Ajjalon, Gederot i Socho z jego przyległościami, Timnę z jej przyległościami, Gimzo z jego przyległościami i osiedlili się tam.
19 Pan bowiem upokorzył Judę z powodu Achaza, króla judzkiego, za to, że doprowadził Judę do rozkładu i prostacko sprzeniewierzył się Panu.
20 Ruszył też przeciwko niemu Tiglat-Pileser, król asyryjski, i utrapił go raczej zamiast go wspomóc.
21 Chociaż bowiem Achaz ogołocił świątynię Pańską i pałac króla i książąt, i dał to królowi asyryjskiemu, nic mu to nie pomogło.
22 Owszem, w czasie swego ucisku, on, król Achaz, jeszcze większych dopuszczał się grzechów wobec Pana,
23 Składał ofiary rzeźne bogom Damasceńczyków, którzy go pokonali, i mawiał: Bogowie królów aramejskich pomogli im, więc i ja będę im składał ofiary, a oni mi pomogą. Tymczasem oni przyczynili się do upadku jego samego i całego Izraela.
24 Zebrał też Achaz naczynia świątyni Bożej i pokruszył naczynia świątyni Bożej, pozamykał drzwi świątyni Pańskiej, a pobudował ołtarze po wszystkich kątach Jeruzalemu.
25 We wszystkich w ogóle miastach judzkich kazał pobudować świątynki na wzgórzach, aby tam składano ofiary z kadzidła bogom cudzym, i przez to pobudził do gniewu Pana, Boga swoich ojców.
26 Pozostałe zaś jego sprawy i całe jego postępowanie, pierwsze i ostatnie, są zapisane w Księdze Królów Judzkich i Izraelskich.
27 I spoczął Achaz ze swoimi ojcami, i pochowano go w mieście, w Jeruzalemie, lecz nie sprowadzono go do grobów królów izraelskich; władzę królewską zaś po nim objął Hiskiasz, jego syn.