Upadek Babilonu
1 Następnie zobaczyłem innego anioła, jak zstępował z nieba, który miał wielką władzę. A ziemia została oświetlona jego chwałą. 2 I krzyknął donośnym głosem:
Upadł, upadł Babilon, wielka stolica
i stała się mieszkaniem demonów,
miejscem schronienia wszelkiego ducha nieczystego,
miejscem schronienia wszelkiego ptactwa nieczystego,
miejscem schronienia
wszelkiego zwierzęcia nieczystego
i znienawidzonego,
3 bo wino szaleństwa jej nierządu
piły wszystkie narody
i królowie ziemi uprawiali z nią nierząd,
i kupcy ziemi wzbogacili się
dzięki potędze jej przepychu.
4 I usłyszałem inny głos z nieba, który mówił:
Wyjdź z niej, mój ludu,
abyś nie miał udziału w jej grzechach
i aby cię nie dotknęły jej plagi,
5 bo jej grzechy narosły aż do nieba
i wspomniał Bóg jej nieprawości.
6 Odpłaćcie jej jak i ona odpłacała
i oddajcie w dwójnasób według jej uczynków.
Kielich, który przyrządzała, przyrządźcie jej podwójnie.
7 Ile się wsławiła i żyła w przepychu,
tyle dajcie jej męczarni i żałoby,
bo mówi w swoim sercu:
Siedzę jak królowa
i nie jestem wdową, i nie doznam żałoby.
8 Dlatego w jednym dniu przyjdą na nią plagi,
śmierć, żałoba i głód
i będzie w ogniu spalona,
bo potężny jest Pan, Bóg, który ją osądził.
9 I będą płakać i lamentować nad nią królowie ziemi, którzy uprawiali z nią nierząd i zażywali rozkoszy, gdy zobaczą dym jej pożaru. 10 Stojąc z daleka z powodu strachu przed jej męką, powiedzą:
Biada, biada, wielka stolico,
Babilonie, stolico potężna,
bo w jednej godzinie przyszedł na ciebie wyrok.
11 I kupcy ziemi również płaczą, i żalą się nad nią, bo już nikt nie kupuje ich towaru, 12 towaru ze złota, srebra, drogich kamieni i pereł; bisioru, purpury, jedwabiu i szkarłatu; wszelkiego rodzaju drewna wonnego, wszelkich wyrobów z kości słoniowej i wszelkich wyrobów z najkosztowniejszego drewna, brązu, żelaza i marmuru; 13 cynamonu i przypraw korzennych, wonności i pachnideł, kadzidła, wina i oliwy, najczystszej mąki i zboża; bydła, owiec, koni i powozów; ciał i dusz ludzkich.
14 I owoc pożądania twojej duszy
oddalił się od ciebie,
i to wszystko, co cenne i wspaniałe,
przepadło dla ciebie,
i już tego nie znajdą.
15 Ci, którzy tym handlowali i wzbogacili się na niej, z daleka będą stać z powodu strachu przed jej męczarnią. Będą płakać i żalić się, 16 mówiąc:
Biada, biada, wielka stolico,
ubrana w bisior, purpurę i szkarłat
i przyozdobiona w złoto, drogie kamienie i perły,
17 bo w jednej godzinie zostało zniszczone takie bogactwo!
I każdy sternik, i każdy żeglarz przybrzeżny, i marynarze, i wszyscy, co na morzu pracują, stanęli z daleka 18 i wołali, widząc dym jej pożaru: Które miasto jest podobne do tego wielkiego? 19 I sypali proch na swoje głowy, i wołali płacząc i żaląc się:
Biada, biada, bo wielka stolica,
w której dzięki jej dostatkowi wzbogacili się wszyscy,
którzy mają statki na morzu,
w jednej godzinie została spustoszona.
20 Raduj się nad nią niebo
i święci, i apostołowie, i prorocy,
bo Bóg pomścił was na niej.
21 A jeden potężny anioł podniósł kamień tak wielki, jak kamień młyński, i wrzucił go do morza, i powiedział:
Z taką siłą Babilon, wielka stolica,
zostanie rzucona
i już jej nie znajdą.
22 I głosu harfiarzy, śpiewaków, flecistów i trębaczy
nie będzie już słychać w tobie,
i żadnego mistrza jakiegokolwiek rzemiosła
nie odnajdą już w tobie,
i odgłosu kamienia młyńskiego
nie będzie już słychać w tobie.
23 I światło lampy nie zabłyśnie już w tobie,
i głosu pana młodego i panny młodej
nie usłyszy się już w tobie,
bo twoi kupcy byli wielmożami ziemi,
bo twoimi czarami zostały zwiedzione wszystkie narody.
24 I w niej została znaleziona krew proroków i świętych,
i wszystkich zabitych na ziemi.
The Fall of Babylon
1 After this I saw another angel coming down out of heaven. He had great authority, and his splendor brightened the whole earth. 2 He cried out in a loud voice: “She has fallen! Great Babylon has fallen! She is now haunted by demons and unclean spirits; all kinds of filthy and hateful birds live in her. 3 For all the nations have drunk her wine—the strong wine of her immoral lust. The kings of the earth practiced sexual immorality with her, and the merchants of the world grew rich from her unrestrained lust.”
4 Then I heard another voice from heaven, saying,
“Come out, my people! Come out from her!
You must not take part in her sins;
you must not share in her punishment!
5 For her sins are piled up as high as heaven,
and God remembers her wicked ways.
6 Treat her exactly as she has treated you;
pay her back double for all she has done.
Fill her cup with a drink twice as strong
as the drink she prepared for you.
7 Give her as much suffering and grief
as the glory and luxury she gave herself.
For she keeps telling herself:
‘Here I sit, a queen!
I am no widow,
I will never know grief!’
8 Because of this, in one day she will be struck with plagues—
disease, grief, and famine.
And she will be burned with fire,
because the Lord God, who judges her, is mighty.”
9 The kings of the earth who took part in her immorality and lust will cry and weep over the city when they see the smoke from the flames that consume her. 10 They stand a long way off, because they are afraid of sharing in her suffering. They say, “How terrible! How awful! This great and mighty city Babylon! In just one hour you have been punished!”
11 The merchants of the earth also cry and mourn for her, because no one buys their goods any longer; 12 no one buys their gold, silver, precious stones, and pearls; their goods of linen, purple cloth, silk, and scarlet cloth; all kinds of rare woods and all kinds of objects made of ivory and of expensive wood, of bronze, iron, and marble; 13 and cinnamon, spice, incense, myrrh, and frankincense; wine and oil, flour and wheat, cattle and sheep, horses and carriages, slaves, and even human lives. 14 The merchants say to her, “All the good things you longed to own have disappeared, and all your wealth and glamor are gone, and you will never find them again!” 15 The merchants, who became rich from doing business in that city, will stand a long way off, because they are afraid of sharing in her suffering. They will cry and mourn, 16 and say, “How terrible! How awful for the great city! She used to dress herself in linen, purple, and scarlet, and cover herself with gold ornaments, precious stones, and pearls! 17 And in one hour she has lost all this wealth!”
All the ships' captains and passengers, the sailors and all others who earn their living on the sea, stood a long way off, 18 and cried out as they saw the smoke from the flames that consumed her: “There never has been another city like this great city!” 19 They threw dust on their heads, they cried and mourned, saying, “How terrible! How awful for the great city! She is the city where all who have ships sailing the seas became rich on her wealth! And in one hour she has lost everything!”
20 Be glad, heaven, because of her destruction! Be glad, God's people and the apostles and prophets! For God has condemned her for what she did to you!
21 Then a mighty angel picked up a stone the size of a large millstone and threw it into the sea, saying, “This is how the great city Babylon will be violently thrown down and will never be seen again. 22 The music of harps and of human voices, of players of the flute and the trumpet, will never be heard in you again! No workman in any trade will ever be found in you again; and the sound of the millstone will be heard no more! 23 Never again will the light of a lamp be seen in you; no more will the voices of brides and grooms be heard in you. Your merchants were the most powerful in all the world, and with your false magic you deceived all the peoples of the world!”
24 Babylon was punished because the blood of prophets and of God's people was found in the city; yes, the blood of all those who have been killed on earth.