Wyjcie, okręty tartezyjskie, gdyż zburzona jest wasza twierdza!
Oznajmiono im o tym, gdy wracali z ziemi Kittim.
2 Zamilknijcie, mieszkańcy wybrzeża,
kupcy sydońscy, którzy jeździcie morzem
i których wysłańcy
3 Są na wielu wodach.
Ich zbiorami są zasiewy Sychoru,
a bogactwem dochody narodów.
4 Wstydź się, Sydonie, gdyż morze, twierdza nadmorska, rzekła:
Ja nie wiłam się z bólu ani nie rodziłam,
ani nie wychowałam młodzieńców i nie wypiastowałam dziewcząt.
5 Gdy wieść ta dotrze do Egiptu,
drżeć będą jak na wieść o Tyrze.
6 Przeprawcie się do Tarszyszu,
wyjcie wy, mieszkańcy wybrzeża!
7 Czy to jest wasze, to miasto wesołe, którego początki sięgają prawieków?
Którego nogi niosły daleko, aby tam się osiedlać?
8 Któż powziął to postanowienie o Tyrze,
który jest ukoronowany,
którego kupcy byli książętami,
a jego kramarzy szanowano w świecie?
9 Pan Zastępów powziął to postanowienie: poniżyć pychę,
zohydzić wszelką wyniosłość wszystkich możnych świata.
10 Uprawiaj swoją ziemię, córko Tarszyszu,
przystani już nie ma.
11 Pan wyciągnął swoją rękę na morze,
wstrząsnął królestwami,
kazał zburzyć twierdze kananejskie,
12 I rzekł: Już nie będziesz się weselić, zhańbiona córko Sydonu,
powstań, przepraw się do Kittim!
Lecz i tam nie zaznasz spokoju.
13 Oto kraj Kittim — jest to lud, którego nie było; Asyryjczyk założył go dla żeglarzy. Ustawili maszyny oblężnicze, zburzyli jego pałace, obrócili go w gruzy.
14 Wyjcie, okręty Tarszyszu, gdyż wasza twierdza jest zburzona!
15 I stanie się w owym dniu, że Tyr będzie zapomniany przez siedemdziesiąt lat — odpowiednio do wieku jednego króla — po upływie siedemdziesięciu lat powiedzie się Tyrowi tak, jak mówi pieśń o nierządnicy:
16 Weź lutnię, obchodź miasto, zapomniana nierządnico!
Graj dobrze, śpiewaj dużo,
aby sobie przypomniano o tobie!
17 Po upływie siedemdziesięciu lat nawiedzi Pan Tyr, a ten wróci znów do zarobku za swój nierząd i będzie uprawiał nierząd ze wszystkimi królestwami świata na powierzchni ziemi.
18 Lecz jego zyski i jego zarobek za nierząd będą poświęcone Panu, nie będzie się go gromadziło ani chowało, lecz jego zysk przypadnie tym, którzy są w służbie Pana, aby się mogli najeść do syta i okazale się ubrać.
Profecía acerca de Tiro
1 Profecía acerca de Tiro, revelada desde la tierra de Quitín.
¡Aúllen ustedes, naves de Tarsis, porque Tiro ha sido destruida! ¡No ha quedado una sola casa a la que se pueda entrar!
2 ¡Callen ustedes, mercaderes de Sidón, habitantes de la costa, que surcaban el mar para abastecerse!
3 Sus provisiones procedían de los trigales que crecen con las muchas aguas del río Nilo, y fueron ustedes poderosos entre las naciones.
4 ¡Avergüénzate, Sidón, porque ha hablado el poderoso mar! Y el mar ha dicho: «Nunca he estado de parto. Jamás he dado a luz. Nunca he criado hijos, ni tampoco hijas.»
5 Cuando llegue a Egipto esta noticia acerca de Tiro, los egipcios se retorcerán de dolor.
6 ¡Vayan a Tarsis y aúllen, habitantes de la costa!
7 ¿Acaso no era esta para ustedes la ciudad alegre, la ciudad antigua que plantó sus pies en lugares lejanos?
8 ¿Quién decretó esto contra Tiro, la ciudad que repartía coronas, cuyos negociantes y mercaderes eran príncipes y nobles de la tierra?
9 Lo decretó el Señor de los ejércitos, para abatir la soberbia de los encumbrados y humillar a los poderosos de la tierra.
10 Surca tu tierra como un río, hija de Tarsis, porque tu poder se ha terminado.
11 El Señor extendió su mano sobre el mar e hizo temblar los reinos, y ordenó que las fortalezas de Canaán fueran destruidas.
12 Y dijo: «Ciudad de Sidón, oprimida jovencita; no volverás a divertirte. Levántate y pasa a Quitín, que tampoco allí hallarás reposo.
13 ¡Mira el país de los caldeos! Ese pueblo no existía; Asiria lo fundó para los habitantes del desierto. Ellos levantaron fortalezas, y edificaron palacios, pero él lo convirtió en ruinas.»
14 ¡Aúllen, naves de Tarsis, porque su fortaleza ha sido destruida!
15 Viene el día en que Tiro será olvidada durante setenta años, que es el tiempo que dura un reino. Después de esos setenta años, se le cantará a Tiro esta canción dedicada a una ramera:

16 Toma tu arpa, ramera olvidada,
y ve a rondar por la ciudad;
toca una buena melodía,
y repite la canción,
para que seas recordada.

17 Al cabo de los setenta años, el Señor visitará Tiro; y esta ciudad volverá a comerciar, y otra vez traficará con todos los reinos de la tierra.
18 Pero sus negocios y ganancias no se guardarán ni se atesorarán, sino que se consagrarán al Señor; serán para la buena alimentación y el espléndido vestuario de los que viven en el santuario del Señor.