Sarah's Death and Burial
1-2 When Sarah was 127 years old, she died in Kiriath-Arba, better known as Hebron, in the land of Canaan. After Abraham had mourned for her, 3 he went to the Hittites and said, 4
“I live as a foreigner in your land, and I don't own any property where I can bury my wife. Please let me buy a piece of land.”
5-6 “Sir,” they answered, “you are an important man. Choose the best place to bury your wife. None of us would refuse you a resting place for your dead.”
7 Abraham bowed down 8 and replied, “If you are willing to let me bury my wife here, please ask Zohar's son Ephron 9 to sell me Machpelah Cave at the end of his field. I'll pay what it's worth, and all of you can be witnesses.”
10 Ephron was sitting there near the city gate, when Abraham made this request, and he answered, 11 “Sir, the whole field, including the cave, is yours. With my own people as witnesses, I freely give it to you as a burial place for your dead.”
12 Once again, Abraham bowed down 13 and said to Ephron, “In front of these witnesses, I offer you the full price, so I can bury my wife. Please accept my offer.”
14-15 “But sir,” the man replied, “the property is worth only 400 pieces of silver. Why should we haggle over such a small amount? Take the land. It's yours.”
16-18 Abraham accepted Ephron's offer and paid him the 400 pieces of silver in front of everyone at the city gate. That's how Abraham came to own Ephron's property east of Mamre,
which included the field with all of its trees, as well as Machpelah Cave at the end of the field. 19 So Abraham buried his wife Sarah in Machpelah Cave that was in the field 20 he had bought from the Hittites.
Śmierć i pogrzeb Sary
1 Sara żyła sto dwadzieścia siedem lat. Tyle miała lat. 2 Zmarła w Kiriat-Arba
, czyli w Hebronie, w ziemi kananejskiej. Abraham rozpoczął żałobę po Sarze i ją opłakiwał. 3 Potem wstał Abraham od swojej zmarłej i powiedział do potomków Cheta
: 4 Jestem u was przybyszem
i osadnikiem. Dajcie mi u siebie na własność grób, abym mógł pogrzebać moją zmarłą. 5 Potomkowie Cheta zaś odpowiedzieli Abrahamowi: 6 Wysłuchaj nas, nasz panie! Jesteś księciem Bożym pośród nas. Pochowaj swoją zmarłą w jednym z naszych grobów, wybranym przez ciebie. Nikt z nas nie odmówi ci swojego grobu dla pogrzebania twojej zmarłej. 7 Abraham wtedy wstał, pokłonił się potomkom Cheta, ludowi tego kraju, 8 i powiedział do nich: Jeżeli chcecie, abym pochował moją zmarłą, to posłuchajcie mnie: Wstawcie się za mną u Efrona, syna Sochara, 9 aby mi odsprzedał
za pełną cenę grotę Makpela, która znajduje się na krańcu jego pola. Niech mi ją odsprzeda, abym miał na własność grób pośród was. 10 A Efron siedział wśród potomków Cheta. Odpowiedział więc Efron Chittyta Abrahamowi w obecności swoich rodaków i wszystkich, którzy wchodzili w bramę miasta
: 11 Nie, mój panie! Wysłuchaj mnie. Daję ci to pole i tę grotę, która się na nim znajduje. Daję ci ją w obecności mojego ludu. Daję ci ją, pochowaj tam swoją zmarłą. 12 Wtedy Abraham pokłonił się przed ludem tego kraju 13 i powiedział do Efrona w obecności ludu tej krainy
: Zechciej ty mnie wysłuchać. Daję zapłatę
za pole, weź ją ode mnie, bo chcę tam pochować moją zmarłą! 14 Efron jednak odpowiedział Abrahamowi: 15 Panie mój! Wysłuchaj mnie! Ta ziemia jest warta czterysta sykli
srebra. Co to dla mnie i dla ciebie? Pochowaj swoją zmarłą! 16 Abraham wysłuchał Efrona i odważył mu srebro, o którym ten mówił w obecności potomków Cheta, czyli czterysta sykli srebra według obiegowej wartości. 17 W ten sposób pole Efrona, znajdujące się w Makpela, naprzeciw Mamre, oraz grota, która tam była, i wszystkie drzewa na całym tym terenie dookoła, 18 stały się własnością Abrahama w obecności potomków Cheta oraz wszystkich, którzy wchodzili w bramę miasta. 19 Potem Abraham pochował Sarę, swoją żonę, w grocie na polu Makpela, naprzeciw Mamre, czyli Hebronu, w ziemi kananejskiej. 20 W ten sposób pole i znajdująca się na nim grota przeszły od potomków Cheta na własność Abrahama jako jego grób rodzinny.