1 This battle was the beginning of a long war between the followers of Saul and the followers of David. Saul's power grew weaker, but David's grew stronger.
David's Sons Born in Hebron
(1 Chronicles 3.1-4)2-5 Several of David's sons were born while he was living in Hebron. His oldest son was Amnon, whose mother was Ahinoam from Jezreel. David's second son was Chileab, whose mother was Abigail, who had been married to Nabal from Carmel. Absalom was the third. His mother was Maacah, the daughter of King Talmai of Geshur. The fourth was Adonijah, whose mother was Haggith. The fifth was Shephatiah, whose mother was Abital. The sixth was Ithream, whose mother was Eglah, another one of David's wives.
Abner Decides To Help David
6 As the war went on between the families of David and Saul, Abner was gaining more power than ever in Saul's family. 7 He had even slept with a wife
of Saul by the name of Rizpah the daughter of Aiah. But Saul's son Ishbosheth
told Abner, “You shouldn't have slept with one of my father's wives!”
8 Abner was very angry because of what Ishbosheth had said, and he told Ishbosheth:
Am I some kind of worthless dog from Judah? I've always been loyal to your father's family and to his relatives and friends. I haven't turned you over to David. And yet you talk to me as if I've committed a crime with this woman.
9 I ask God to punish me if I don't help David get what the Lord promised him! 10
God said that he wouldn't let anyone in Saul's family ever be king again and that David would be king instead. He also said that David would rule both Israel and Judah, all the way from Dan in the north to Beersheba in the south.
11 Ishbosheth was so afraid of Abner that he could not even answer.
12 Abner sent some of his men to David with this message: “You should be the ruler of the whole nation. If you make an agreement with me, I will persuade everyone in Israel to make you their king.”
13 David sent this message back: “Good! I'll make an agreement with you. But before I will even talk with you about it, you must get Saul's daughter Michal back for me.”
14
David sent a few of his officials to Ishbosheth to give him this message: “Give me back my wife Michal! I killed 100 Philistines so I could marry her.”
15 Ishbosheth sent some of his men to take Michal away from her new husband, Paltiel the son of Laish. 16 Paltiel followed Michal and the men all the way to Bahurim, crying as he walked. But he went back home after Abner ordered him to leave.
17 Abner talked with the leaders of the tribes of Israel and told them, “You've wanted to make David your king for a long time now. 18 So do it! After all, God said he would use his servant David to rescue his people Israel from their enemies, especially from the Philistines.”
19 Finally, Abner talked with the tribe of Benjamin. Then he left for Hebron to tell David everything that the tribe of Benjamin and the rest of the people of Israel wanted to do. 20 Abner took 20 soldiers with him, and when they got to Hebron, David gave a big feast for them.
21 After the feast, Abner said, “Your Majesty, let me leave now and bring Israel here to make an agreement with you. You'll be king of the whole nation, just as you've been wanting.”
David told Abner he could leave, and he left without causing any trouble.
Joab Kills Abner
22 Soon after Abner had left Hebron, Joab and some of David's soldiers came back, bringing a lot of things they had taken from an enemy village. 23 Right after they arrived, someone told Joab, “Abner visited the king, and the king let him go. Abner even left without causing any trouble.”
24 Joab went to David and said, “What have you done? Abner came to you, and you let him go. Now he's long gone! 25 You know Abner—he came to trick you. He wants to find out how strong your army is and to know everything you're doing.”
26 Joab left David, then he sent some messengers to catch up with Abner. They brought him back from the well at Sirah,
but David did not know anything about it. 27 When Abner returned to Hebron, Joab pretended he wanted to talk privately with him. So he took Abner into one of the small rooms that were part of the town gate and stabbed him in the stomach. Joab killed him because Abner had killed Joab's brother Asahel.
Abner's Funeral
28 David heard how Joab had killed Abner, and he said, “I swear to the Lord that I am completely innocent of Abner's death! 29 Joab and his family are the guilty ones. I pray that Joab's family will always be sick with sores and other skin diseases. May they all be cowards,
and may they die in war or starve to death.”
30 Joab and his brother Abishai killed Abner because he had killed their brother Asahel in the battle at Gibeon.
31 David told Joab and everyone with him, “Show your sorrow by tearing your clothes and wearing sackcloth!
Walk in front of Abner's body and cry!”
David walked behind the stretcher on which Abner's body was being carried. 32 Abner was buried in Hebron, while David and everyone else stood at the tomb and cried loudly. 33 Then the king sang a funeral song about Abner:
Abner, why should you
have died like an outlaw?
34 No one tied your hands
or chained your feet,
yet you died as a victim
of murderers.
Everyone started crying again. 35 Then they brought some food to David and told him he would feel better if he had something to eat. It was still daytime, and David said, “I swear to God that I won't take a bite of bread or anything else until sunset!”
36 Everyone noticed what David did, and they liked it, just as they always liked what he did. 37 Now the people of Judah and Israel were certain that David had nothing to do with killing Abner.
38 David said to his officials, “Don't you realize that today one of Israel's great leaders has died? 39 I am the chosen king, but Joab and Abishai have more power than I do. So God will have to pay them back
for the evil thing they did.”
1 Wojna między domem Saula a domem Dawida przedłużała się, lecz Dawid stawał się coraz mocniejszy. Natomiast dom Saula był coraz słabszy.
Synowie Dawida urodzeni w Hebronie
2 W Hebronie urodzili się Dawidowi synowie. Pierworodnym był Amnon, którego matką była Achinoam, Jizreelitka. 3 Drugim był Kilab, którego matką była Abigail, wcześniej żona Nabala z Karmelu. Trzecim – Absalom, syn Maaki, córki Talmaja, króla Geszur
. 4 Czwartym – Adoniasz, syn Chaggity, piątym zaś Szefatiasz, syn Abitali. 5 Szóstym natomiast był Jitream, którego matką była Egla, żona Dawida. Oni urodzili się Dawidowi w Hebronie
.
Abner opuszcza Iszboszeta
6 Podczas wojny między domem Saula a domem Dawida Abner zyskiwał coraz większą władzę w domu Saula. 7 Saul miał nałożnicę o imieniu Rispa, córkę Ajji. Iszboszet zapytał Abnera: Dlaczego poszedłeś do nałożnicy mojego ojca
? 8 Abner rozgniewał się bardzo z powodu słów Iszboszeta i powiedział: Czy jestem głową psa z Judy? Do dziś byłem wierny domowi twojego ojca, Saula, jego braciom i jego przyjaciołom, i nie pozwoliłem, byś wpadł w ręce Dawida, a ty doszukujesz się teraz we mnie winy z powodu tej kobiety! 9 To niech uczyni Bóg Abnerowi, a nawet coś jeszcze dorzuci, jeśli nie uczynię Dawidowi tego, co Pan mu poprzysiągł, 10 że odbierze królestwo
domowi Saula i wzniesie tron Dawida nad Izraelem i nad Judą, od Dan aż do Beer-Szeby. 11 Iszboszet nie mógł odpowiedzieć ani słowa ze strachu przed Abnerem.
Przymierze Abnera z Dawidem
12 Abner wyprawił posłańców do Dawida z pytaniem: Czyja jest ta ziemia? Powiedział też: Zawrzyj ze mną przymierze! Będę ci pomocą, by cały Izrael zwrócił się ku tobie. 13 Dawid odpowiedział: Dobrze! Zawrę z tobą przymierze. Żądam od ciebie tylko jednej rzeczy. Nie spotkasz się ze mną, jeśli nie sprowadzisz córki Saula, Mikal
, gdy przybędziesz, by się ze mną spotkać. 14 Potem Dawid wyprawił posłańców do Iszboszeta, syna Saula, z żądaniem: Oddaj moją żonę, Mikal, którą zdobyłem za sto napletków filistyńskich. 15 Iszboszet posłał więc ludzi z poleceniem, by odebrano ją jej mężowi, Paltielowi
, synowi Lajisza. 16 Jej mąż, płacząc, szedł za nią aż do Bachurim
. Lecz Abner rozkazał mu: Odejdź! Wracaj! I tamten wrócił.
17 Abner układał się również ze starszymi Izraela, mówiąc: Już od dawna pragnęliście, by Dawid był waszym królem. 18 Teraz więc do dzieła! Pan bowiem złożył Dawidowi taką obietnicę: Przez Mojego sługę, Dawida, dokona się wyzwolenie Mego ludu izraelskiego z ręki Filistynów i z ręki wszystkich wrogów. 19 Abner przekonywał także Beniaminitów
. Potem poszedł, aby pomówić z Dawidem w Hebronie o wszystkim, co Izrael i dom Beniamina uznali za słuszne.
20 Gdy Abner z dwudziestoma ludźmi przybył do Dawida do Hebronu, Dawid przygotował ucztę dla Abnera i ludzi, którzy z nim byli. 21 Wtedy powiedział Abner do Dawida: Pozwól, że się wyprawię i zgromadzę przy moim panu, królu, wszystkich Izraelitów. Oni zawrą z tobą przymierze, a ty będziesz królem nad wszystkimi, tak jak tego pragniesz. Potem Dawid odesłał Abnera, a on odszedł w pokoju.
Śmierć Abnera
22 Tymczasem Joab i słudzy Dawida wracali z wyprawy i nieśli wielki łup. Abnera nie było już u Dawida w Hebronie, ponieważ Dawid go odesłał, a on odszedł w pokoju. 23 Gdy Joab i całe wojsko, które mu towarzyszyło, przybyli, doniesiono mu: Abner, syn Nera, przybył do króla, król go odesłał, a on odszedł w pokoju. 24 Wówczas Joab udał się do króla i powiedział: Co zrobiłeś? Abner przybył do ciebie! Dlaczego odesłałeś go i pozwoliłeś, by odszedł w pokoju? 25 Znasz przecież Abnera, syna Nera! Przyszedł cię oszukać
, zorientować się w twoich posunięciach
i wywiedzieć się o wszystkim, co robisz!
26 Skoro tylko Joab wyszedł od Dawida, wysłał posłańców za Abnerem, a oni zawrócili go od cysterny Sira
. Dawid jednak o niczym nie wiedział. 27 Gdy Abner powrócił do Hebronu, Joab odprowadził go do środka bramy, aby rzekomo pomówić z nim w tajemnicy. Tam jednak ugodził go w brzuch
. I tak Abner umarł
za krew brata Joaba, Asahela
. 28 Gdy potem Dawid usłyszał o tym, oświadczył: Ja i moje królestwo na zawsze jesteśmy wolni przed Panem od winy
za krew Abnera, syna Nera. 29 Niechaj spadnie ona na głowę Joaba
i na cały dom jego ojca. Niech w rodzinie Joaba nigdy nie zniknie chory na upławy, trędowaty, kulawy ani ten, który ginie od miecza, ani ten, co nie ma chleba! 30 Tak to Joab i Abiszaj, jego brat, zamordowali Abnera za to, że uśmiercił Asahela
, ich brata, w bitwie pod Gibeonem.
31 Potem Dawid rozkazał Joabowi i całemu ludowi, który mu towarzyszył: Rozerwijcie wasze ubrania, włóżcie na siebie wory i lamentujcie nad Abnerem! I sam król Dawid szedł za marami. 32 Gdy grzebano Abnera w Hebronie, król głośno płakał nad grobem Abnera i płakał cały lud. 33 Król zaśpiewał też o Abnerze taką pieśń żałobną
:
Czy Abner musiał umrzeć tak, jak umiera głupiec?
34 Twoje ręce nie były związane,
twoje nogi nie były skute kajdanami.
Padłeś jak ktoś, kto ginie za sprawą ludzi nikczemnych.
A cały lud jeszcze bardziej go opłakiwał. 35 Jeszcze tego samego dnia cały lud przybył, aby sprawić, by Dawid zjadł choć kawałek chleba
. Dawid jednak złożył następującą przysięgę: To niech mi Bóg uczyni, a nawet coś jeszcze dorzuci, jeżeli przed zachodem słońca skosztuję chleba
lub czegokolwiek innego. 36 Cały lud dowiedział się o tym, i uznał to za dobre. Podobnie wszystko, co uczynił król, lud uznał za dobre. 37 Tego dnia cały lud i cały Izrael przekonał się, że król nie przyczynił się do zabicia Abnera, syna Nera.
38 Król powiedział także do swoich sług: Czyż nie wiecie, że dziś zginął w Izraelu książę i wielki człowiek?
39 Chociaż namaszczono mnie na króla, jestem dziś słaby i ci ludzie, synowie Serui
, są ode mnie silniejsi. Niech Pan odpłaci czyniącemu zło odpowiednio do jego zła.